Wie was Marcel Barbier

Marcel Jean Charles Barbier, geboren in Sint-Joost-ten-Noode op 12-11-1904 was getrouwd met Catherine Bourgeois en het koppel had 1 dochter: Denise, geboren in 1927.

Ze woonden in rue de Locht in Schaarbeek en Marcel werkt als vertegenwoordiger bij Herboristerie F. Delhaute in Lessines.

Hij zat bij de lichting van 1923, maar werd afgekeurd omwille van zware rugproblemen, het is niet helemaal duidelijk of dat bij zijn militaire dienst was of in 1940.

Marcel zit vanaf juli 1940 mee in het bestuur van La Libre Belgique ressuscitée en 1940 en is het manusje van alles, hij drukt de stencils, is verantwoordelijke voor de verdeling (vooral in Luik), zoekt geld en materiaal.

Hij was sectiechef bij het Geheim leger, Tégal

Hij wordt samen met zo goed als het hele team opgepakt door Gestapo op 16-6-1941.

Zijn veroordeling wordt 2 jaar gevangenisstraf, die zit hij op verschillende plaatsen uit:

St-Gillis, Merksplas, terug naar St-Gillis, daarna wordt hij naar Duitsland overgebracht, waar hij terecht komt in Bochum, Dusseldorf, Essen, Munster, Hagen, Dortmund, Keulen en Aix-en-Chapelle. Van daar wordt hij op 20 juli 1943, op het einde van zijn 2 jaar gevangenisstraf naar de politie in Verviers gebracht en is 's anderndaags weer thuis met een groot trauma en lichamelijk een wrak.

Na zijn thuiskomst sluit hij zich aan bij M.N.B. (Mouvement National Belge) en helpt onderduikers. Bij de bevrijding wordt hij 8 dagen gemobiliseerd in Ukkel.

Na de oorlog wordt hij directeur van U.N.P.C. (Union Nationale de la Presse Clandestine).

Marcel overlijdt op 6-1-1949 in het Militair Hospitaal in Brussel waar hij een operatie moest ondergaan voor een ziekte die hij opliep in Duitsland. Hij werd slechts 43 jaar.

Hij werd benoemd tot Sergeant van de weerstand (M.N.B.)